Officiële inwijding van het fotokunstwerk ‘Passage’ van Maarten van Schaik op het spoorviaduct aan de Wibautstraat.

Op het spoorviaduct over de Wibautstraat in Amsterdam-oost prijkt sinds enkele weken een bijzonder kunstwerk: “Passage” van Maarten van Schaik. Afgelopen woensdag 21 september zijn de foto's op feestelijke bewonderd in aanwezigheid van wethouder Maarten Van Poelgeest en XXX etc.
Op de volle breedte van dit stalen viaduct, dat tot voor kort door graffiti ontsierd werd, zijn nu foto’s te zien die op deze locatie zijn gemaakt door Van Schaik. Het eindresultaat is een bijzondere schakering van mensen, patronen en kleuren die de passant een heel ander beeld geeft van deze soms duistere onderdoorgang. ‘Passage” doet hiermee recht aan deze bijzondere plek in de stad en de inmiddels ook vernieuwde Wibautstraat. Het kunstwerk is geplaatst op hetzelfde viaduct waar eerder dit jaar al het werk ‘Doe Iets’van kunstenaar Serge Verheugen werd onthuld. Net als het werk van Verheugen de kunstcontainers van Loes Diephuis is het werk mede op deze plek tot stand gekomen om de nieuwe Wibautstraat
Het werk bestaat uit 17 fotopanelen van 2 bij 3 meter. De panelen zijn bevestigd aan het spoorwegviaduct over de Wibautstraat. Het werk is tot stand gekomen in samenwerking met Prorail en projectbureau Wibaut aan de Amstel.
Maarten van Schaik (1973) is een fotograaf die op onverwachtse plekken schoonheid ontdekt. Zijn straatbeelden maakt hij aan de periferie van grote steden zoals: Las Vegas, Brussel, Bangkok en Amsterdam. Van Schaik beschrijft zijn foto's als “non-places” of “zwarte gaten”. Hij is op zoek naar de esthetiek van het schijnbaar onbelangrijke en maakt zijn foto's bewust op plekken waar mensen achteloos aan voorbij lopen. Zijn nieuwe project “Passage” is gemaakt op precies zo'n plek, namelijk de passage onder het spoorwegviaduct aan de Wibautstraat. Van Schaik legt in het werk de voorbijgangers en het schaduwspel onder het viaduct vast en geeft een magische kracht mee aan een plek die als alledaags en zelfs als lelijk wordt beschouwd. Hij is niet geïnteresseerd in wat vanzelfsprekend als mooi beschouwd wordt, maar gaat er de strijd mee aan. “Iets wat al af en mooi is, is voor mij oninteressant, maar schoonheid ontdekken in de lelijkheid dat is de uitdaging.”.